สองอาทิตย์ให้หลัง ผมยังนึกถึงสังขละบุรีอยู่เสมอ ถึงจะเป็นครั้งแรกที่ผมไปเยือนที่แห่งนั้น เชื่อว่าความสงบชุ่มฉ่ำของสังขละบุรีในช่วงฝนปีนี้ อาจทำให้หัวใจที่ว้าวุ่นของใครหลายๆคนสงบนิ่งลงได้บ้างไม่มากก็น้อย
(สะพานไม้ ได้รับการซ้อมแซมทุกๆปีครับ สองปีที่ผ่ามมาสะพานไม้เก่าๆที่เราเคยเห็นตามสื่อต่างๆ ตอนนี้ไม่มีแล้วครับ กลายเป็นสะพานไม้ใหม่และแข็งแรงมั่นคงกว่าเดิมมากครับ)
(ที่นี่เด็กเล็กๆจะเยอะมากๆครับ)
(เก่ง ด้วย)
อาจเนื่องด้วยช่วงเวลานี้ของปี ไม่ใช่ช่วงเวลาที่เหมาะสมกันการท่องเที่ยว ไม่มีวันหยุดยาวติดกันหลายวัน เมฆฝนสีเทาปกครุมไปทั่วฝืนฟ้า อากาศก็ไม่เชิงร้อนเชิงหนาว ออกจะอบอ้าวและชื้นแฉะ จึงไม่มีนักท่องเที่ยวมาที่สังขละบุรีเลย แต่ มันก็เป็นช่วงเวลาที่ดีสำหลับบางคนที่กำลังมองหาที่สงบ และไม่ไกลจากกรุงเทพมากนัก ใช่เวลาพักผ่อนในช่วงวันศุกร์เสาร์อาทิตย์ ได้โดยไม่เหนื่อยกับการเดินทางไปกลับ ไม่สิ้นเปลืองในเรื่องที่พัก อาหารการกิน และที่สำคัญ ผู้คนที่นี้เป็นมิตร อัธยาศัยดี
ผมได้เดินเล่น ข้ามสะพานไม้ไปนั่งดื่มกาแฟในตลาดมอญ ทานขนมจีนหยวกกล้วย ก๋วยเตี๋ยวน้ำพริกกะเหรี่ยง อ่านหนังสือเล่มโปรดบนเรือนแพที่เช่าในราคาที่ถูกมาก ลมพัดเอื้อยๆพัดมา เด็กๆกระโดเล่นน้ำกัน อยากให้ไปกันจริงๆครับ ไม่ต้องรอ ไม่ต้องกลัวฝน ถ้าอยากจะไป ต้องไปเลยครับเก็บกระเป๋าแล้ว ออกเดินทาง
สวัสดี แล้วเจอกันใหม่ ที่ใด สักแห่ง
