ชอบช่วยเราแชร์นะคะ

ชีวิตที่เป็นไปในดินแดนปลายด้ามขวาน

สงขลา – ปัตตานี – พัทลุง

สวัสดีครับเพื่อนๆ เมื่อช่วงเดือนกันยายนที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสลงไปทางจังหวัดชายแดนภาคใต้มาครับ
เนื่องจากไปเป็นวิทยากรสอนเรื่อง Photo Stock ให้น้องๆที่ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี มาครับ
เลยได้มีโอกาสไปเที่ยวเดินเล่นถ่ายรูปมาฝากเพื่อนๆกันครับ

โดยทริปนี้ผมได้ไปมา 3 จังหวัดคือ สงขลา(หาดใหญ่) ปัตตานี และพัทลุงครับ
สำหรับการเดินทางเพื่อนผมที่เป็นอาจารย์ที่ปัตตานีเป็นคนจองตั๋วให้ครับ
โดยขาไปเดินทางด้วย Air Asia แลล้วขากลับเดินทางด้วย Thai Smile ครับ
ซึ่งเป็นช่วงที่ทุกปีมันจะมีโปรครับ โดยราคาต่อขาตกราวๆ 1000 บาทเท่านั้นครับ
โดยเครื่องจะไปลงที่สนามบินหาดใหญ่ครับ
เอาหล่ะครับไม่เกริ่นมากให้มากความไปเที่ยวพร้อมๆกันเลยดีกว่าครับ

 

ว่าด้วยการเดินทาง

สำหรับทริปนี้ตอนแรกคุณเพื่อนผมจะขับรถมารับมาส่งตลอดทริปครับ แต่เกิดปัญหาเล็กน้อยหลังจากจองตั๋วไปแล้ว
คือเพื่อนผมมีตารางต้องสอนแทรกขึ้นมาวันที่เค้าจะไปรับผมพอดี ซึ่งแน่นอนตั๋วโปรมันไม่สามารถเลื่อนไฟลท์ได้ครับ
ดังนั้นในวันแรก ผมจะต้องเที่ยวที่หาดใหญ่เองครับ ซึ่งจริงๆแล้วที่สนามบินหาดใหญ่นั้นจะอยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองเท่าไหร่
และมีพวกรถตู้เข้าเมืองครับ แต่ด้วยความที่ว่าผมแพลนจะออกไปถ่ายรูปมัสยิดกลางจังหวัดสงขลา ซึ่งอยู่นอกตัวเมืองออกไป
ผมจึงต้องเช่ารถขับแทนครับ ซึ่งการที่จองรถล่วงหน้าไม่นาน ผมจึงเลือกใช้บริการจาก Agency เอาครับ

ซึ่งผมเห็นโฆษณาของ “บินแล้วขับ” ของ แอร์เอเชียช่วงที่ผมไป ฮ่องกง พอดีครับ
เลยขอลองเสียหน่อยว่ามันเป็นยังไงบ้าง จากหน้า Confirm ตั๋วมันจะมี Link ให้กดเข้าไปครับ
แต่ที่ผมไปดูหน้าเว็บของ Air Asia ตอนนี้ที่หน้าเว็บหลักก็มีให้เลือกได้เลยแล้วเหมือนกันครับ

ระบุสถานที่ที่เราจะรับและคืนรถ รวมถึงวันเวลาในการคืนรถครับ ซึ่งการคิดราคาก็เหมือนบริษัทรถเช่าทั่วไปคือคิดเป็นรอบ 24 ชม.ครับ

 

จากนั้นระบบจะโชว์รถที่มีว่างในวันดังกล่าวมาให้ครับ

 

ซึ่งผมไม่ได้ขับไปไหนไกลมาเลยเลือดเป็น Eco car ครับเพราะถูกสุด 555 (รอบนี้ผมได้รถของ Sixth ครับ)
กรอกข้อมูลทั่วไปให้ครบ และชำระค่าบริการผ่านบัตรเครดิตครับ อ้อราคาจะรวมค่าบริการทุกอย่างยกเว้นประกันชั้น 1 แล้วครับ
ซึ่งประกันนั้นสามารถไปซื้อเพิ่มที่หน้าเค้าท์เตอร์ได้นะครับ

 

หลังจากนั้นเราก็จะได้อีเมล์ Confirm ครับ

 

 

ว่าด้วยเรื่องที่พัก

สำหรับที่พักแล้ว ที่ปัตตานีผมไปพักที่หอพักอาจารย์ของเพื่อนครับ ส่วนที่พัทลุงก็ไปพักที่บ้านเพื่อนอีกคนครับ
แต่ผมต้องหาที่พักที่หาดใหญ่เองในวันที่เพื่อนผมติดงานพอดีครับ โดยรอบนี้ผมเลือกที่จะพักย่านกลางเมือง โดยเลือกพักที่ ลีการ์เดน ครับ
เป็นตึกสูงกลางเมือง และใกล้ตลาดกิมหยงครับ โดยผมจองตรงกับเว็บไซต์ของ ลีการ์เดน เลยถ้าจำไม่ผิดคืนละประมาณ 1000 บาทครับ
ผมได้พักชั้นที่ 12 ครับ อันนี้เป็นวิวจากห้องพักครับ

 

เหินฟ้าสู่หาดใหญ่

ไฟลท์ที่ผมไปรอบนี้ได้เป็น Bus Gate ครับ

เดินทางไฟล์ทสายๆนิดนึง นึกว่าคนจะไม่เยอะ แต่ไม่ครับคนเยอะน่าดูเลย

ผมชอบบัสเกทอย่างนึงคือได้ใกล้ชิดกับเครื่องบินดีครับ

ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1:30 ชม. ก็ถึงสนามบินหาดใหญ่ครับ
รับกระเป๋าเรียบร้อยก็ออกมารับรถที่เค้าท์เตอร์ได้เลยครับ

รอบนี้ได้คันนี้มาขับครับ

หลังจากที่ได้ลองผมว่า Brio คันนี้ไม่เลวเลยครับ การขับในเมืองคล่องตัวดีครับ
เครื่องยนต์สามารถเร่งได้ไม่เลว แต่ถ้าขับถนนใหญ่แบบพวกถนนข้ามเมือง รู้สึกว่ารถมันเบาๆ ลอยๆไปนิดนึง
แต่ก็นะรถ Eco Car นี่นา

 

ไก่ทอดเดชา

หลังจากรับรถเรียบร้อย ผมก็เริ่มทริปด้วยการกินครับ 555
โดยมีเป้าหมายที่ร้านไก่ทอดเดชาครับ อยู่ที่ ถนนชีอุทิศครับ พิกัด GPS ตามนี้เลยครับ 7.003959, 100.473817

มาคนเดียวสั่งได้ไม่เยอะ (แต่ก็สั่งไปซะ 3 อย่าง 555)
มีส้มตำ ไก่ทอด และ เนื้อย่างครับ

เรื่องรสชาติก็ใช้ได้นะ แต่ราคาแอบรู้สึกว่าแพงไปนิดนึงครับ
ทั้งหมดนี้ประมาณสองร้อยกว่าๆครับ ทานเสร็จก็เข้าโรงแรมครับพักแว๊บนึงเตรียมตัวออกไปถ่ายภาพมัสยิดกลางครับ

 

มัสยิดกลางจังหวัดสงขลา

มัสยิดกลางดิย์นุลอิสลาม หรือเรียกสั้นๆว่า มัสยิดกลางสงขลา ตั้งอยู่ที่ ถนนลพบุรีราเมศวร์
ซึ่งเป็นถนนเลี่ยงเมืองเชื่อมหาดใหญ่ และอำเภอเมืองจังหวัดสงขลาครับ
สำหรับมัสยิดกลางฯ นั้นปัจจุบันเป็นที่ตั้งของ สำนักงานคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดสงขลา ด้วยครับ
ซึ่งหากหาใน Google map ให้ค้นด้วย สำนักงานคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดสงขลา นะครับ
เพราะถ้าพิมพ์ มัสยิดกลางสงขลา นั้นมันจะพาไปมัสยิดหลังเก่าครับ
พิกัด GPS จะอยู่ที่ 7.075875, 100.491415 ซึ่งจะอยู่ห่างจากตัวเมืองประมา​ณ 10 กม.ครับ

มัสยิดนั้นเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวมุสลิมครับ โดยมัสยิดกลางจังหวัดสงขลานั้นถือเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยครับ
มัสยิดแห่งนี้ได้รับการขนานนามว่า “ทัชมาฮาลเมืองไทย”

ยิ่งตอนค่ำๆ ยิ่งสวยครับ

ที่มัสยิดตอนนี้กำลังอยู่ระหว่างการปรับปรุงพื้นที่โดยรอบนะครับ
ซึ่งเค้าว่ากันว่าถ้าทำเสร็จเมื่อไหร่จะมีสภาพพื้นที่ประหนึ่งเป็นทัชมาฮาลเลยครับ ก็ต้องรอดูกันต่อไปครับ
หลังจากถ่ายภาพเสร็จผมก็กลับโรแรมและหาอะไรทานแถวๆนั้นครับ

 

ตลาดกิมหยง

สาเหตุหนึ่งที่ผมเลือกที่พักที่โรงแรม ลีการ์เดนก็เพราะว่าอยู่กลางเมืองและใกล้ตลาดกิมหยงครับ
ตลาดกิมหยงเป็นเหมือนศูนย์กลางการค้าขายในหาดใหญ่ ทั้งนักท่องเที่ยวและประชาชนจำนวนมาล้วนมาจับจ่ายใช้สอยกันที่นี่ครับ
สำหรับคนที่จะมาที่ตลาดอาจจะหาที่จอดยากซักเล็กน้อยนะครับ แต่ผมเดินมาเลยไม่มีปัญหาครับ

บรรยากาศรอบๆตลาดครับ

 

พระมหาธาตุเจดีย์ไตรภพไตรมงคล

หลังจากเดินเล่นที่ตลาดกิมหยงเสร็จผมก็กลับมาเอารถไปคืนที่สนามบินแล้วก็รอคุณเพื่อนมารับเพื่อเดินทางต่อไปยังปัตตานีครับ
ซึ่งระหว่างทางไปผมได้แวะไปที่พระมหาธาตุเจดีย์ไตรภพไตรมงคล หรือที่รู้จักกันในอีกชื่อว่าวัดสแตนเลสครับ ซึ่งจากตัวเมืองก็ไม่ไกลครับ
ขับรถไปประมาณ 10 กม. เท่านั้นครับ พิกัด GPS ก็ตามนี้เลยครับ 7.015927, 100.519935

ที่ตั้งของ พระมหาธาตุเจดีย์ไตรภพไตรมงคล นั้นจะอยู่บนเขาครับ
แต่ไม่ต้องเป็นห่วงไปเพราะถนนลาดยางอย่างดีจนถึงพระธาตุเลยครับ

เจดีย์สเตนเลสตั้งอยู่บนยอดเขาคอหงส์ เจดีย์องค์นี้ได้ชื่อว่าเป็นเจดีย์สเตนเลสองค์แรกของโลก

สร้างขึ้นเพื่อน้อมถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในโอกาสทรงครองสิริราชสมบัติ 60 ปี
โดยมีการวางศิลาฤกษ์ ในวันที่ 28 ก.พ. 2549 และสร้างแล้วเสร็จในเวลาเพียง 160 วันเท่านั้นเองครับ
เจดีย์สเตนเลสเป็นการนำสเตนเลสเส้นกลมหลายขนาดจำนวนมากมาเชื่อมต่อกันเป็นรูปสามเหลี่ยมของเจดีย์

จากนั้นผมก็เข้าไปยังปัตตานีครับ ซึ่งระหว่างทางก็มีด่านตรวจของทหารจำนวนมากครับ
ซึ่งก็คงเพราะด้วยเหตุความไม่สงบด้วยนั่นเองครับ

 

มัสยิดกลางจังหวัดปัตตานี

ด้วยความที่ว่าทางใต้นั้นผู้คนจำนวนมากเป็นมุสลิม ดังนั้นจึงมีมัสยิดเป็นจำนวนมาก
ซึ่งที่ปัตตานีเองก็เช่นกันครับ มีมัสยิดกลางจังหวัดเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวปัตตานี
โดยที่ปัตตานีนั้นแตกต่างจากสงขลานิดนึงคือ ตัวมัสยิดจะอยู่กลางเมืองเลยครับ
ซึ่งแตกต่างจากมัสยิดกลางจังหวัดสงขลาที่อยู่แยกออกมา
ทำให้ผมรู้สึกว่ามัสยิดกลางที่ปัตตานีมีชีวิตชีวามากกว่าครับ
สำหรับพิกัดของมัสยิดก็ตามนี้ครับ 6.862194, 101.256151 อยู่ที่ถนนยะรังครับ

มัสยิดแห่งนี้สร้างในปี พ.ศ. 2497 ใช้เวลาดำเนินการสร้างประมาณ 9 ปี
และทำพิธีเปิดโดยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2506 ครับ

ส่วนตัวแล้วถึงแม้มัสยิดที่ปัตตานีจะเล็กกว่าที่สงขลา แต่ผมชอบที่นี่มากกว่าครับ

 

ภัตตาคาร ลอนดอน

จากนั้นคุณเพื่อนพาผมไปทานข้าวครับ เป็นภัตตาคารอาหารจีน ชื่อดังของเมืองปัตตานีครับ
ชื่อ ภัตตาคาร ลอนดอน ซึ่งอยู่ตรงข้ามถัดจากมัสยิดกลางจังหวัดปัตตานีมาไม่ไกลครับ

ที่นี่มักใช้เป็นสถานที่จัดงานแต่งงานของชาวปัตตานีที่เป็นคนจีนและไทยด้วยครับ
คุณเพื่อนผมบอกว่ามีอาหารที่อร่อยหลายอย่างอยู่ แต่ไปกันแค่สองคนสั่งได้แค่ 2 อย่างก็อิ่มหล่ะครับ
มีขาหมูหมั่นโถว กับ เป็ดล่อนครับ

 

ศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว

จากมัสยิดกลางจังหวัดปัตตานีขับรถตรงไปอีกประมาณ 1 กม.แล้วเลี่ยวซ้ายไปที่ถนนอาเนาะรู
จะเป็นที่ตั้งของศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวครับ พิกัด GPS 6.871078, 101.258549

ศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว หรือ ศาลเจ้าเล่งจูเกียง เป็นศาลที่ประดิษฐานรูปแกะสลักของเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว
ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปีจะมีงานประเพณีแห่เจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวไปตามถนนสายต่างๆภายในตัวเมืองปัตตานี
ทำพิธีลุยไฟบริเวณหน้าศาลเจ้าเล่งจูเกียง ว่ายน้ำข้ามแม่น้ำตานีบริเวณสะพานเดชานุชิต

ภายในก็จะมีผู้ศรัทธาจำนวนมากมากราบไหว้บูชาครับ

และแน่นอนมีให้เสี่ยงเซียมซีด้วยครับ

 

ราดหน้านำรส

ช่วงกลางวันที่ปัตตานีมีราดหน้าร้านเด็ดร้านหนึ่งครับ ชื่อร้านนำรส
ตั้งอยู่ที่ถนนพิพิธครับ พิกัด GPS 6.865540, 101.252936

ถนนกลางเมืองที่นี่จะจอดรถแปลกนิดนึงนะครับ คือเค้าจะจอกรถกันกลางเกาะถนน
ส่วนสาเหตุก็เพื่อเป็นการป้องกันเรื่องระเบิดครับ

ร้านนำรสเป็นคูหาเล็กๆคูหาเดียวครับ

จานเด็ดของที่นี่คือราดหน้าทะเลครับ ตอนผมไปกำลังทำอยู่พอดีเลยครับ

รสชาติก็ไม่เลวครับ แต่ก็ไม่ได้อร่อยเลิศครับ

 

มัสยิดเก่ากรือเซะ

มัสยิดเก่ากรือเซะตั้งอยู่ที่บ้านกรือเซะบนถนนหลวงหมายเลข 42 (ปัตตานี-นราธิวาส)
ห่างจากตัวเมือง ประมาณ 7 กม.พิกัด GPS 6.872990, 101.302925

ที่แห่งนี้อาจจะเป็นที่รู้จักกับคนทั่วไปจากการเกิดเหตุการณ์ความไม่สงบเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2547
แต่จริงๆแล้วมัสยิดแห่งนี้มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่อดีตการณ์เลยทีเดียวครับ

มัสยิดกรือเซะเป็นมัสยิดเก่าแก่ อายุกว่า 200 ปี ซึ่งข้างๆมัสยิดจะเป็นสุสานเจ้าแม้ลิมกอเหนี่ยวครับ
เล่ากันว่ามัสยิดแห่งนี้สร้างโดยลิ้มโต๊ะเคี่ยม ซึ่งเป็นพี่ชายของเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว
และได้เดินทางมายังปัตตตานี และรักกับธิดาพระยาตานี จนได้แต่งงานกันและได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม
ซึ่งหลังจากอยู่ที่ปัตตานีแล้วลิ้มโต๊ะเคี่ยมต้องการสร้างมัสบิดกรือเซะแห่งนี้

ครั้นเมื่อเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวได้ลงเรือสำเภามาตามให้พี่ชายกลับเมืองจีนแต่ไม่สำเร็จ
เพราะลิ้มโต๊ะเคี่ยมต้องการสร้างมัสยิดกรือเซะให้สำเร็จเสียก่อน
เมื่อไม่สามารถนำพาพี่ชายกลับเมืองจีนได้แล้วนั้น
ลิ้มกอเหนี่ยวจึงได้สาปแช่ง ขออย่าให้สร้าง มัสยิดสำเร็จ และตัวเองได้ผูกคอตายที่ต้นมะม่วงหิมพานต์
ลิ้มโต๊ะเคี่ยมได้จัดการฝังศพน้องสาวไว้ที่หน้า มัสยิดนี้

มัสยิดกรือเซะก็เป็นไปตามคำสาป เพราะไม่สามารถสร้างเสร็จได้
เมื่อจะสร้างต่อก็ให้มีอาเพศ ฟ้าผ่าทุกครั้งจนถึงปัจจุบันก็ไม่มีใครกล้าสร้างมัสยิดกรือเซะต่อ
คงเหลือซากทิ้งไว้ตราบเท่าทุกวันนี้

สำหรับเมืองปัตตานีนั้นแน่นอนว่าถ้ามองจากคนนอกพื้นที่อาจจะนึกว่าเป็นพื้นที่ที่มีความรุนแรงทั้งจังหวัด
แต่ในความเป็นจริงแล้ว.. จากคำบอกเล่าของเพื่อนผมที่เป็นอาจารย์ที่ปัตตานี บอกว่าเหตุการณ์ความรุนแรงโดยมากจะอยู่บริเวณนอกอำเภอเมือง
ในพื้นที่ห่างไกลเสียมากกว่า นานๆจึงจะมีเหตุการณ์ในตัวเมือง ซึ่งส่วนมากก็จะเป็นเหตุการณ์เล็กๆ เพื่อเป็นเชิงสัญลักษณ์เท่านั้นครับ

  

มุ่งหน้าสู้พัทลุงแวะวังเจ้าเมืองเก่า

หลังจากผมเสร็จภาระกิจในการเป็นวิทยากรที่ปัตตานีแล้วผมก็ชวนคุณเพื่อนที่เป็นอาจารย์ไปเยี่ยมบ้านเพื่อนอีกคนที่อยู่ที่พัทลุงครับ
พัทลุงเป็นจังหวัดเล็กๆที่อยู่ระหว่างนครศรีธรรมราชกับจังหวัดสงขลาครับ เล็กจนเพื่อนผมบอกว่ากระพริบตาทีเดียวก็ขับรถข้ามตัวเมืองแล้ว 555
แต่จริงๆในพัทลุงเองก็ถือว่าเป็นจังหวัดที่มีความอุดมสมบูรณ์อยู่ไม่น้อยเลยทีเดียวครับ

หลังจากผมขับรถจากปัตตานีมาถึงพัทลุงใช้เวลาประมาณ 3 ชม.เอาของไปเก็บที่บ้านเพื่อนก็ขับรถออกไปเที่ยวกันครับ
ที่แรกที่ไปคือวังเจ้าเมืองเก่าครับ วังนี้ตั้งอยู่บนถนนอภัยบริรักษ์ อยู่ห่างจากตัวเมืองออกไปประมาณ 8 กม.อยู่ก่อนถึงหาดลำปำครับ
พิกัด GPS 7.623972, 100.145582

วังแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ซึ่งอดีตเคยเป็นบ้านพักของเจ้าเมืองพัทลุง
ในอดีตเคยถูกใช้เป็นที่ว่าราชการและเป็นที่พักอาศัยของเจ้าเมืองพัทลุง
แต่ในปัจจุบันทายาทตระกูล “จันทโรจวงศ์” ซึ่งเป็นตระกูลของเจ้าเมืองพัทลุงผู้สร้างวังนี้ขึ้นมา
ได้มอบวังนี้ให้เป็นสมบัติของชาติ และกรมศิลปากรซึ่งได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานวังเก่า
เมื่อวันที่ 16 กรกฏาคม 2535 และวังใหม่ เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 2526

ที่วังแห่งนี้บางครั้งจะมีคนเรียกว่า วังเก่าวังใหม่
เนื่องจากภายในพื้นที่จะมีวังใหม่ที่สร้างด้วยปูนอีกหลังหนึ่งอยู่ทางด้านหลังด้วยครับ

ปัจจุบันที่วังแห่งนี้ได้เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมได้ทุกวัน เว้นวันจันทร์-อังคาร และวันหยุดนักขัตฤกษ์ เวลา 09.00-12.00 น.และ13.00-16.00น.
คนไทยเสียค่าเข้าชม 5 บาท ส่วนชาวต่างประเทศ 30 บาท น่าเสียดายที่วันที่ผมไปเป็นวันอังคารจึงไม่ได้เดินเข้าไปชมภายในครับ
แต่ผมก็เดินเล่นไปทางด้านหลังซึ่งติดริมน้ำแทนครับ

 

ทะเลน้อย พื้นที่ชุ่มน้ำอันแสนสมบูรณ์

ก่อนถึงหาดลำปำจะมีถนนหลวงสายหนึ่งที่ขนานไปกับหาดนั่นคือถนน 4007 ขับไปประมาณ 20 กม.
ก็จะถึงแหล่งท่องเที่ยวอีกแห่งของพัทลุงครับนั่นก็คือ ทะเลน้อย ครับ
ทะเลน้อย เป็นทะเลสาบน้ำจืด มีคลองนางเรียมยาว 2 กิโลเมตร เชื่อมระหว่างทะเลน้อยกับทะเลสาบสงขลา
ทะเลน้อยถือว่าเป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมาก ทั้งระบบนิเวศ สัตว์ป่า สัตว์น้ำ พรรณพืช โดยเฉพาะนก ที่มีอยู่เป็นจำนวนมากครับ
ซึ่งที่ทะเลน้อยก็จะมีประชาชนจำนวนมากมาพักผ่อนหย่อนใจที่นี่ครับ

อาคารที่เห็นนี้เป็นอาคารที่ทางจังหวัดสร้างขึ้นเป็นที่ประทับของ (ถ้าผมจำไม่ผิด) สมเด็จพระเทพฯ สมัยที่มีลงพื้นที่ที่ทะเลน้อยครับ

สำหรับใครที่เดินทางมาที่นี่และต้องการพักที่ทะเลน้อยก็มีห้องพักไว้บริการเช่นเดียวกันนะครับ

 

ปอ..ปุย สุดยอดกุ้งแม่น้ำยักษ์

หลังจากเดินเล่นเสร็จผมก็มาหาของกินแถวหาดลำปำครับ ที่หาดลำปำก็จะเหมือนชายหาดที่จังหวัดอื่นๆ คือจะมีร้านอาหารเรียงรายอยู่เต็มไปหมด
เพื่อนผมที่เป็นเจ้าถิ่นพาผมมาร้าน ปอ..ปุย เพื่อกินกุ้งแม่น้ำยักษ์ครับ ยักษ์ขนาดไหนเดียวมาดูกันครับ
สำหรับร้านนี้พิกัดจะอยู่ประมาณนี้ครับ 7.628994, 100.153999
อันนี้คือหน้าร้านครับ

แต่กุ้งที่นี่อาจจะไม่ได้มีทุกวันนะครับ เพราะเป็นกุ้งธรรมชาติครับ
ที่ชาวบ้านแถวนี้ไปจับมาครับ ซึ่งถ้าช่วงไหนฝนตกหนักๆ จะไม่มีกุ้งครับ ดังนั้นก่อนไปก็ลองโทรถามตามเบอร์ในรูปข้างบนก่อนได้นะครับ
กุ้งที่ผมสั่งกิโลละ 1200 บาทครับขนาดก็ ประมาณแขนคนเลยทีเดียวครับ

เอาเทียบกับ iPhone ให้เห็นกันจะๆครับว่าใหญ่ขนาดไหน กุ้งตัวขนาดนี้ตกตัวละ 400 บาท (3 ตัวโล)
ซึ่ง Size นี้ที่ผมเคยกินที่อยุธยาตัวละไม่ต่ำกว่า 1200 บาทแน่ๆ หลังกินผมก็สงสัยว่า 1 กิโลของที่นี่ทำไมถึงได้กุ้งที่ตัวใหญ่มากถึง 3 ตัว
ซึ่งถ้าเทียบกับที่แถวอยุธยาแล้ว คำว่ากุ้ง 3 ตัวโลของที่นู้นกุ้งมันเล็กกว่านี้มาก เลยเริ่มสงสัยว่าที่ผ่านมาเราโดนโกงน้ำหนักมาตลอดใช่มั๊ย ??

ผมซัดคนเดียวไป 3 ตัวเล่นเอาอิ่มไปเลยครับ ส่วนนี่เป็นอาหารอื่นๆที่สั่งกันมาครับ
มีข้าวผัดปู ลูกชิ้นทอด และปลาอกแตก (เมนูนี้แนะนำอร่อยมาก)

 

ยกยอ ด้วยยอยก วิถีแห่งการประมง

ที่พัทลุงมีกิจกรรม Unssen อยู่อย่างหนึ่งครับ นั้นคือการชมวิถีชีวิตของชางบ้านที่นี่ในการทำประมงที่เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก นั่นคือการ “ยกยอ” นั่นเองครับ
ยอ เป็นเครื่องมือทำการประมงอันใหญ่(มาก) ที่ชาวบ้านที่นี่คิดค้นขึ้นมา ดูจากขนาดและน้ำหนักของยอแล้วไม่น่าจะยกขึ้นจากน้ำได้เพียงคนเดียว
แต่ด้วยภูมิปัญญาในการจัดสร้างทำให้สามารถยกยอยักษ์ได้ด้วยคนเพียงคนเดียว
“ยอยักษ์” นี้อยู่ที่ปากประ จังหวัดพัทลุงครับ ซึ่งการไปชมความงานนั้นจะนิยมไปในช่วงเช้าครับ
โดยสถานที่ที่แนะนำคือที่ WETLAND CAMP อยู่ที่พิกัด 7.733327, 100.150953 ครับ
ซึ่งที่นี่จะมีบ้านพักอยู่จำนวนหนึ่งครับ แต่ผมไม่ได้พักที่นี่นะครับ เพราะผมพักที่บ้านเพื่อนแล้วตื่นเช้ามาที่นี่แทนครับ
ซึ่งเราสามารถจองเรือ เพื่อนั่งเรือไปชมวิถีชีวิตชาวบ้านในการยกยอได้ครับ
แต่น่าเสียดายวันที่ผมไปนั่นปรากฎว่าฝนตกครับ ไม่มีทั้งพระอาทิตย์ขึ้น และชาวบ้านก็ไม่ออกมายกยอครับ
จึงได้แค่ถ่ายภาพบรรยากาศแบบเย็นๆมาแทนครับ

ไว้มีโอกาสใหม่ผมคงต้องกลับมาแก้มือที่นี่อีกครั้งครับ

 

ร้านต้นฉบับติ่มซำ

หลังจากผิดหวังจากการไปชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ปากประแล้วผมก็กลับเข้าเมืองมาทานติ่มซำครับ
โดยคุณเพื่อนพาไปที่ร้าน ต้นฉบับติ่มซำครับ พิกัดอยู่ที่ 7.614671, 100.082258
สำหรับติ่มซำที่นี่รสชาติกลางๆครับ ไม่ได้อร่อยเลิศ แต่ก็โอเคให้ได้บรรยากาศมาทานติ่มซำทางใต้ได้ครับ

จากนั้นคุณเพื่อนที่ปัตตานีก็ขับรถมาส่งผมที่สนามบินหาดใหญ่ก็เป็นอันปิดทริปเยือนดินแดนด้ามขวานของประเทศไทยครั้งนี้ครับ
หวังว่าคงถูกใจเพื่อนๆทุกคนนะครับ สำหรับวันนี้ก็ขอลาไปแต่เพียงเท่านี้ ขอบคุณที่ติดตามชมครับ และสวัสดีครับ

Comments